و او که گوش ندارد به من و می شنود ...

سنگ صبور ...

دخترک رو کــه به دردم تو مبتلا نشوی

وشهر سینه شلوغ است،زیر پا نشوی

 

ز درد سینه ملولم ، دگــر نمانده که تا

بمیرم از غم دوری ، اگــــر که تا نشوی

 

رهی نمانده به خــوشبختی روایت ما

رهی نمانــده اگـر غرق در گناه نشوی

 

من آن غروب غمینم ، تو آن کویر بزرگ

شکسته بــاد زبانم ، که کربلا نشوی؟

 

"خـــــدا برای غـــزل گفتن آفــریده ترا "

چگونه خوانمت عاشق اگرکه وانشوی ؟

 

خـدا نخواسته اکنون،خدا نخواسته ترا

اســـیر  ایــن دل تنـهای مبتلا  نشوی

. .  . !!!

 

دخترک!! کوه غرور است صخره های دلم

خدا نخواسته بیخود ، به زیر پا نشوی ؟؟

            ........................


بامن باش ...

فقط هیچی نگو ، هی !! هیس با من باش

خیابان تا خیابان گیسوان خیس بامن باش

 

خـــدا کرده چنین محتاج زلف کافرستان ام

تو ای کافـــر کـــه بیم ات نیس ، بامن باش

 

زمستان آمــده سرمای سرد باغ و بستانم

به سر کــــرده کـــلاه گیس ... ، با من باش

 

به پشت شیشه سرد اتاقــم برف می بارد

و کفـــــتر هـــای من بندیس ...  بامن باش

 

میان ماوچشمانت دوسه تانقطه راه است و

بگــــو این رد پــــا از کیس ...؟ با من باش!

.  .  .  .  .

نه،مرگ عاشق ارزانست نمیارزدکه تا بازار

بری پـُـرسان کنی چندیس؟؟... با من باش

. 

. 

.

ودرکنج خیابان عاشقی درپای معشوقش

خدا می ساخت از  تندیس ... بامن باش

     ...........


واین یکی به او که گوش ندارد به من و می شنود

 

دلی شکسته


تو
 آه دل شکســـته را میطلـــبی

فـــریاد نـــــگاه خسته را میطلبی

میدانی به دل راه رسیدن بازاست

می گردی و راه بسته را میطلبی

/ 0 نظر / 9 بازدید